Styl kolonialny narodził się wraz z rosnącą liczbą kolonii (głównie brytyjskich) w XVIII i XIX wieku w Indiach, Birmie, Tajlandii, Afryce itd. Było to przeniesienie ówczesnych europejskich stylów na tropikalne warunki.

Kolonizatorzy początkowo starali się przewieźć oryginalne meble i wyposażenie z rodzinnych krajów, jednak dość szybko okazało się, że europejskie materiały (zwłaszcza drewno) źle reagują na tamtejsze wysokie temperatury. Z tego powodu zaczęto wytwarzać meble i sprzęty z drewna egzotycznego (bambus, merbau, mahoń, palisander, rattan, venge). W ten sposób klarować zaczął się eklektyczny styl, oparty na europejskich trendach i lokalnych, egzotycznych materiałach i rozwiązaniach.

Większość oryginalnych, kolonialnych mebli i elementów wytwarzanych było ręcznie, z dużą dbałością o szczegóły i zdobienia. Pojawiały się różnego rodzaju zabiegi stylizujące, jak intarsje i inkrustacje oraz sztuczne postarzanie mebli. Egzotyczne drewno narzucało głębokie, nierzadko ciemne kolory, uzupełniane przez szlachetne tkaniny. Najbardziej charakterystyczne dla tego stylu są meble biurowe - masywne, ozdobne biurka, sekretarzyki, biblioteczki, krzesła itp.

Współcześnie styl kolonialny kojarzy się głównie z wykorzystaniem materiałów tropikalnych i pozaeuropejskich do produkcji szlachetnych mebli i dodatków. Znaczący pozostał także wysoki standard i elegancja.