Art deco jest kierunkiem, który rozwijał się w sztukach plastycznych i w architekturze w latach dwudziestolecia międzywojennego. Określenie "art deco" pochodzi z języka francuskiego i oznacza "sztukę dekorowania, zdobienia".

Styl ten był odpowiedzią na rozwijającą się produkcję masową, zwłaszcza w meblarstwie. Art deco zakładał bowiem tworzenie sprzętów użytkowych, które miały być jednocześnie funkcjonalne i piękne, a których forma miała sprzyjać użytkowaniu i jednocześnie stanowić dekorację. Szczególna dbałość o wysoki standard wykonania sprawił, że meble, elementy i ozdoby tworzone w tym stylu były drogie i ekskluzywne. Stąd też, elegancja i luksus stały się niejako wyznacznikami tego kierunku.

W ogólnym ujęciu Art deco był dość eklektyczny - odwoływał się do nurtów klasycyzujących (zwłaszcza w zamiłowaniu do pewnej geometryzacji i jasności form), ale nierzadko przejmował elementy z kierunków opozycyjnych. Charakteryzował się wykorzystywaniem jasnych, żywych kolorów, (nierzadko w kontrastowych zestawieniach) i zaskakujących form z wyraźnie zaznaczonym konturem. Mimo wspomnianego tu wykorzystywania geometrii, styl ten nie miał nic wspólnego z minimalizmem - przeciwnie, był to styl dekoracyjny, pełen wysmakowanych ozdób. Formy geometryczne (odwzorowane struktury kryształu, siatka, gwiazda lub zygzak) służyły do zabawy kształtem. Wśród najczęściej wykorzystywanych materiałów wymienić należy lite drewno (zwykle egzotyczne), forniry, skórę, szlachetne tkaniny, kryształ itp.

Współcześnie zauważyć można częste powroty i nawiązania do Art deco - zarówno w architekturze, jak i w meblarstwie czy zdobnictwie. Nierzadko też, przypisuje się rangę Art deco niedrogim produktom (np. wykonanym z plastiku, czy taniego szkła), wskazując na samą ozdobność przedmiotów użytkowych.